Abstrakt
Celem artykułu jest zbadanie inkulturacji w praktykach pielgrzymkowych do świątyni Najświętszego Serca Jezusowego w Ganjuran w Yogyakarcie poprzez analizę jej tła społeczno-historycznego i obecnych praktyk. Świątynia została zbudowana w latach 1927-1930 przez rodzinę Schmutzerów i zaprojektowana w stylu architektury jawajsko-hinduistycznej . Po 60 latach zaniedbania, w 1990 roku świątynia została na nowo zinterpretowana i zrewitalizowana przez ojca Gregoriusa Utomo, zgodnie z duchem Najświętszego Serca Jezusowego, które czciła rodzina Schmutzerów. Obecnie wielu pielgrzymów różnych wyznań codziennie odwiedza świątynię, aby uzyskać duchowe i fizyczne uzdrowienie. Niniejsze badanie jest badaniem w działaniu, w którym badacz bezpośrednio angażuje się w obiekt badań. Regularnie odbywał pielgrzymki do świątyni, jednocześnie przeprowadzając wywiady z pielgrzymami w celu uzyskania danych. Ponadto dane gromadzone są za pomocą pośrednich wywiadów z wykorzystaniem kwestionariuszy. Uzupełniają je źródła biblioteczne. Dane zostały następnie zweryfikowane, sklasyfikowane i przeanalizowane w opisowym podejściu jakościowym.
Słowa kluczowe: inkulturacja, Najświętsze Serce Jezusa, miłość Boga
