Błogosławiony Jan Maria od Krzyża. „Szczęśliwi, którzy dostępują łaski przelania swojej krwi za naszego Pana!”

Modlitwa dziękczynna z okazji beatyfikacji Błogosławionego Jana Marii od Krzyża

Wprowadzenie[1]

Ojcze pełen dobroci, stajemy dziś przed Tobą z sercami przepełnionymi wdzięcznością, obchodząc 25. rocznicę dnia, w którym Kościół potwierdził - poprzez akt beatyfikacji - świętość i świadectwo naszego brata, Błogosławionego Jana Marii od Krzyża.

Dziękujemy Ci, Panie, za jego ofiarowane życie. W nim dałeś nam przykład, co znaczy żyć „z Sercem otwartym”: Dziękujemy za jego niezachwianą wiarę, która nie ugięła się wobec prześladowania. Dziękujemy za jego miłość do Eucharystii i za wielkoduszne oddanie najbardziej potrzebującym. Dziękujemy za jego ostateczne „Tak”, przez które zjednoczył swoją ofiarę z Ofiarą Chrystusa na Krzyżu dla zbawienia świata.

Spraw, Panie, aby wspomnienie dnia 11 marca 2001 roku, kiedy jego imię zostało ogłoszone w gronie błogosławionych, nie było jedynie datą w kalendarzu, lecz iskrą odnawiającą w nas zapał apostolski.

Za jego wstawiennictwem prosimy Cię: odnów w nas pragnienie bycia prorokami miłości i sługami pojednania; umacniaj Rodzinę Sercańską oraz wszystkich, którzy pragną żyć według Serca Twojego Syna; udziel nam odwagi, abyśmy pośród wyzwań naszych czasów byli świadkami Twojego Królestwa.

Niech przykład Błogosławionego Jana Marii prowadzi nas, abyśmy - jak on - potrafili zawsze mówić: „Przyjdź Królestwo Twoje!”.

Błogosławiony Janie Mario od Krzyża - módl się za nami.

Modlitwa oddania i wynagrodzenia[2]

„Panie mój i Boże mój, przyjmuję z Twojej ręki, z cierpliwością i miłością, jakiekolwiek życie czy śmierć jakie zechcesz mi zesłać, wraz z wszelkim niepokojem, smutkiem i cierpieniem, jako hołd adoracji i wynagrodzenia dla Twojego Boskiego Majestatu. O Jezu, który z miłości do nas złożyłeś siebie w ofierze na Krzyżu, i ja pragnę ofiarować się Tobie. Chcę, aby moje życie było nieustanną ofiarą miłości i poświęcenia za zbawienie dusz oraz za uświęcenie kapłanów. Serce Jezusa, ufam Tobie”.

Ewangelia: J 12,24-26

„Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostaje samo; lecz jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto miłuje swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by Mi służył, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec”.

Psalm 23: Pan jest moim Pasterzem

Pan jest moim Pasterzem, nie brak mi niczego.

Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.

Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć: orzeźwia moją duszę.

Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach przez wzgląd na swoje imię.

Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. Twój kij i Twoja laska, są tym, co mnie pociesza. Stół dla mnie zastawiasz wobec mych przeciwników; namaszczasz mi głowę olejkiem; mój kielich jest przeobfity.

Tak, dobroć i łaska pójdą w ślad za mną przez wszystkie dni mego życia

i zamieszkam w domu Pańskim po najdłuższe czasy.

Medytacja i osobista refleksja

Błogosławiony Jan Maria od Krzyża poniósł męczeństwo w 1936 roku. Gdy prowadzono go na rozstrzelanie, jego postawa - jak przekazują świadectwa - nie była postawą urazy, lecz głębokiego pokoju. Jego pisma i modlitwy koncentrują się wokół trzech zasadniczych wymiarów:

• Wynagrodzenie: Duch wynagrodzenia (Ćwiczenia duchowne, Rzym 1927).

„Jeśli dusza miłuje Boga i w Nim znajduje upodobanie, nie może nie miłować i nie cieszyć się Jego żywym obrazem, którym jest bliźni - to znaczy dusze. Z tej miłości wypływa gorliwość o zbawienie dusz, które należą do najdroższych spraw Serca Jezusa. Widząc spustoszenia, jakie grzech czyni w duszach, poświęci się ona całkowicie - niesiona skrzydłami miłości do Boga i bliźniego, zgodnie z kierownictwem świętego posłuszeństwa - czy to na misjach, w szkołach, w kaznodziejstwie, w konfesjonale, w publikacjach, w katolickiej działalności społecznej, w katechezie dzieci, przy łóżku chorego czy poprzez apostolat modlitwy, nie pomijając żadnej okazji, by czynić dobro i wyrywać dusze z niewoli grzechu”.

• Dyspozycyjność: Medytacje osobiste w nowicjacie 1025-1926.

„Wszystkiego oczekuję od Ciebie, Boże. W Twoje ręce składam sprawy mojej ubogiej duszy, które są sprawami Jezusa. Mam mocną nadzieję, że moja dusza pobiegnie drogami cnoty i uświęcenia, niesiona skrzydłami Twojej miłości. Uproś mi pokorę, posłuszeństwo, czystość, ducha modlitwy, roztropność, skupienie, miłość bliźniego, świętą wolność serca, pokój, radość, wytrwałość w powołaniu i łaskę ostatecznej wytrwałości”.

• Miłość bliźniego: Postanowienia i myśli na rok akademicki 1912-1913.

„Powinienem być cierpliwy i umartwiony. Przyjmować z poddaniem wolę Bożą we wszystkim - w chorobach, pracy, próbach i rozczarowaniach - cierpieć z miłości Bożej, pamiętając, że im hojniejszy będę wobec Boga, tym hojniejszy On będzie wobec mnie, a każde zadanie traktować jako dar od Boga”.

Prośby

Jezus mówi: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich”. To właśnie uczynił nasz Błogosławiony. W dniu dziękczynienia za jego życie i świadectwo przedstawmy nasze prośby:

• Za Kościół i wspólnoty chrześcijańskie: abyśmy nie poprzestawali na wierze wyrażanej słowami. lecz mieli odwagę oddawać nasze życie w codziennej służbie, stając się żywym odblaskiem miłości Boga. Ciebie prosimy...
• Za Przełożonego Generalnego i wszystkich naszych przełożonych: aby sprawowanie przez nich władzy było zawsze posługa pełną wielkodusznego oddania i pokory, pamiętając, że największy jest ten, kto staje się sługą wszystkich. Ciebie prosimy...
• Za misjonarzy i wolontariuszy Rodziny Sercańskiej: za tych, którzy opuścili swoją strefę komfortu, aby ofiarować swój czas i zdrowie w najtrudniejszych miejscach, aby ich świadectwo było ziarnem nadziei dla świata. Ciebie prosimy...
• Za prześladowanych z powodu wiary: aby ich moc w dawaniu życia za Ewangelię pobudzała nas do większej konsekwencji, odwagi i hojności w naszych codziennych, drobnych wyborach. Ciebie prosimy...
• Za tych, którzy żyją zamknięci w egoizmie: aby Duch Święty otworzył ich serca i pomógł im odkryć głęboką radość płynącą z bezinteresownego daru z siebie. Ciebie prosimy...
• Za nas, zakonników sercańskich: abyśmy w braciach i siostrach znajdujących się w potrzebie widzieli nie ciężar, lecz sposobność do miłowania czynem i dawania świadectwa wierze poprzez miłość. Ciebie prosimy...
• O pokój na świecie: aby ofiara tych, którzy pracują na rzecz sprawiedliwości, przezwyciężyła nienawiść, ukazując, że miłość ofiarna jest jedyną siłą zdolną przemieniać dzieje świata. Ciebie prosimy...

Ojcze nasz...

Modlitwa końcowa

Panie Boże, Ojcze wszelkiej dobroci, dziękujemy Ci za dar życia i ofiarę Błogosławionego Jana Marii od Krzyża. Dziękujemy za łaskę, której mu udzieliłeś, aby w prześladowaniu i ofierze był odważnym świadkiem Twojej miłości.

W jego życiu rozpoznajemy Serce Chrystusa: przebite, lecz otwarte i hojne. Spraw, abyśmy - umocnieni jego przykładem wierności i miłości do Eucharystii - składali nasze codzienne życie jako żywą ofiarę na Twoją chwałę i dla dobra naszych braci i sióstr.

Niech jego wstawiennictwo wyjedna nam łaskę życia „sercem prorockim” i bez zastrzeżeń oddanym „posłudze pojednania”, aby Królestwo Serca Twojego Syna rozszerzało się na całym świecie.

Amen.

[1] Obchodzimy 25. rocznicę beatyfikacji sercańskiego zakonnika Jana Marii od Krzyża. Św. Jan Paweł II dokonał jego beatyfikacji w Rzymie 11 marca 2001 roku wraz z 232 męczennikami hiszpańskimi, którzy oddali życie za Jezusa Chrystusa. Wspominamy naszego Błogosławionego - patrona powołań sercańskich - jako niestrudzonego poszukiwacza woli Bożej, który nigdy nie wyrzekł się swoich najgłębszych przekonań. Jego życie i śmierć pozostają wzorem do naśladowania.

[2] Błogosławiony Jan Maria od Krzyża (Mariano Garcia Mendez), pierwszy męczennik Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego (Sercanów), zapisał się w pamięci Kościoła jako świadek głębokiej duchowości wynagrodzenia i całkowitego oddania. Choć jego życie było świadectwem milczenia i ofiary, zachowała się modlitwa ofiarowania, która w pełni wyraża jego charyzmat i gotowość na męczeństwo. Ukazuje ona jego zjednoczenie z Sercem Jezusa.